|
Laremid
Skład: 1 tabletka zawiera substancję czynną: chlorowodorek loperamidu 2,0 mg
Działanie: Laremid jest lekiem przeciwbiegunkowym silnie działającym. Działanie utrzymuje się do około 24 godzin. Wydłuża czas przejścia pokarmu przez przewód pokarmowy, zmniejsza wydalanie wody i elektrolitów oraz zwiększa napięcie zwieracza odbytu. Efektem działania loperamidu jest zmniejszenie częstości i liczby wypróżnień.
Wskazania: Objawowe leczenie biegunki ostrej i przewlekłej występującej w: zaburzeniach czynnościowych jelit, chorobach zapalnych jelit. Zmniejszanie objętości wydaliny u pacjentów z przetoką zewnętrzną jelita krętego (ileostomią), po kolektomiach lub rozległych resekcjach jelit.
Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na loperamid lub inne składniki preparatu. Laremidu nie należy stosować, jeżeli istnieją przeciwwskazania do zahamowania perystaltyki jelit, zwłaszcza takie jak: porażenna niedrożność jelit, zaparcie, wzdęcie brzucha u krańcowo odwodnionych dzieci, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego przede wszystkim związane z podawaniem antybiotyków o szerokim spektrum działania (może dojść do ostrego rozdęcia okrężnicy). Nie należy stosować loperamidu w ostrej czerwonce bakteryjnej z krwią w kale i podwyższoną temperaturą ciała oraz w innych ostrychbiegunkach bakteryjnych. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 6 lat. U dzieci, zwłaszcza poniżej 3 lat, częściej występują reakcje niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego.
Wskazania leku podczas ciąży i karmienia piersią: Preparat może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Należy stosować ostrożnie u kobiet karmiących piersią.
Uwaga: W przypadku stosowania loperamidu przez 48 godzin i braku poprawy, należy przerwać podawanie preparatu i skonsultować się z lekarzem. Należy zachować ostrożność podczas podawania leku osobom z chorobą Crohna oraz niewydolnością wątroby. Lek jest metabolizowany w wątrobie i dlatego u osób z niewydolnością wątroby istnieje ryzyko działania toksycznego na ośrodkowy układ nerwowy. Podawanie leku należy przerwać w przypadku wystąpienia zaparć, wzdęcia lub rozwinięcia się niedrożności. Hamowanie perystaltyki jelit może maskować lub nasilać objawy niedoboru wody i elektrolitów, zwłaszcza u dzieci. Dlatego też podczas stosowania loperamidu należy podawać pacjentowi odpowiednie ilości wody i soli mineralnych.
Działania niepożądane: Rzadko, szczególnie podczas długotrwałego stosowania, mogą wystąpić: reakcje uczuleniowe w postaci wysypki skórnej, bóle brzucha, wzdęcia, nudności i wymioty, zaparcia, senność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, utrata łaknienia.
Interakcje: Jednoczesne stosowanie loperamidu i opioidowych leków przeciwbólowych zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkiego zaparcia.
Sposób użycia: Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: Ostrabiegunka: pierwsza dawka 2 tabletki (4 mg), następnie po 1 tabletce (2 mg) po każdym luźnym stolcu. Nie należy stosować więcej niż 8 tabletek (16 mg) na dobę. Poprawa występuje zwykle w ciągu 48 godzin. Biegunka przewlekła: początkowo 1 tabletka (2 mg) 2 razy na dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 4 tabletek (8 mg), maksymalnie do 6 tabletek (12 mg) na dobę. W biegunce przewlekłej loperamidu nie należy stosować dłużej niż 10 dni. Bez konsultacji z lekarzem, pacjent nie powinien przyjmować więcej niż 4 tabletki (8 mg) na dobę. Dzieci od 6 do 12 lat: 1 tabletka (2 mg) po każdym kolejnym nieprawidłowym wypróżnieniu. W ciągu doby nie należy podawać więcej niż 2 tabletki (4 mg) u dzieci do 7 lat i więcej niż 3 tabletki (6 mg) u dzieci do 10 lat. Sposób postępowania po przedawkowaniu: W przypadku zaobserwowania następujących objawów, świadczących o przedawkowaniu: zaparcia, wzmożonego napięcia mięśniowego, senności lub opadania powiek, zwolnienia oddechu, należy skontaktować się z lekarzem. W celu zahamowania wchłaniania substancji czynnej z przewodu pokarmowego można zastosować płukanie żołądka z dodatkiem węgla aktywowanego. Odtrutka: nalokson.
Opakowanie: 10 tabl.
|
